zaterdag 25 februari 2017

Naar de Sommerrodelbahn in Ibbenbüren

Naar de Sommerrodelbahn in Ibbenbüren
Tweede helft jaren zestig. Sommerrodelbahn Ibbenbüren. Links op de foto mijn vader en mijn broer Han. Rechts op de foto komen opa Van Gunst en ik net naar beneden suizen.

dinsdag 21 februari 2017

Sinterklaasfeest - Familie Van Gunst - Enschede


Sinterklaasfeest bij de Betsie en Evert van Gunst
Van links naar rechts: mijn opa P.C.W. Lasonder, broer Han van Gunst, mijn vader Evert van Gunst, opa Gerard van Gunst, ik (Marcel van Gunst), oom Henk van Gunst en oom Bert Weggeman.
Locatie: Europalaan 61-1, tweede helft jaren '60. Ik schat rond 1968.

woensdag 4 januari 2017

Kerstdecoratie begin jaren '60



 

Onze kerstboom staat nog! Kerstdecoratie begin jaren '60 #christmastree #christmasdecorations #sixties #kerstboom #weihnachtsbaum 

donderdag 10 maart 2016

Gisteren vlogen er heel veel kraanvogels boven Nederland. Zelf heb ik flink wat vluchten gezien en ze echt van heel dichtbij zien overvliegen. Dat is dan zo'n geweldige ervaring dat je je camera maar even laat voor wat ie is en puur geniet van het moment. Op deze foto zijn de kraanvogels stukken verder van me verwijderd.

donderdag 29 oktober 2015

Herbst - Rainer Maria Rilke

Eén van mijn lievelingsgedichten:

Herbst

Die Blätter fallen, fallen wie von weit, 
als welkten in den Himmeln ferne Gärten; 
sie fallen mit verneinender Gebärde.
Und in den Nächten fällt die schwere Erde 
aus allen Sternen in die Einsamkeit.
Wir alle fallen. Diese Hand da fällt. 
Und sieh dir andre an: es ist in allen.
Und doch ist Einer, welcher dieses Fallen 
unendlich sanft in seinen Händen hält.

Rainer Maria Rilke

zondag 18 oktober 2015

Met Opa en Oma Van Gunst - Harderwijk - Eerste helft jaren zestig

 Een familie-uitje naar Harderwijk; de hele familie in een gehuurde bus gepropt. Overgrootvader Evert werd zelfs opgehaald uit het Oudemannenhuis aan de Molenstraat in Enschede. ;^)

dinsdag 27 januari 2015

Circuslicht - Jan van Nijlen

Circuslicht

'k Zie elke avond aan de hemel branden
De gloed van 't circus en ik ben verblind
Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen.
't Is of in droom het leven herbegint,

Of ik weer kind ben en nog weer verlang
Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten,
Naar wigwam, vredespijp en boomerang
En naar de strijd van cowboys of piraten.

Dit teder licht verheldert de atmosfeer:
Morgen wellicht ontluiken de eerste blaren
En bouwen weer de vogels aan hun nest.

En ik begrijp, thans deftige meneer,
Hoe het geluk van de verloren jaren
Het enige is wat mij ten slotte rest.

Jan van Nijlen

woensdag 19 november 2014

Pakjesavond - J.A. Dèr Mouw



















Pakjesavond

Dan denk ik aan 't konijntje, dat ik zag
Als kind vóór Sint Niklaas achter het glas
Van dure speelgoedwinkel. O! dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag

Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,

Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik 't zou krijgen. Thuis heb 'k niet gepraat
Over 't konijntje, maar 'k wou niet meer lopen,

Omdat 'k dan huilde, aan die kant van de straat.
Nu zou 'k me zo'n konijntje kunnen kopen,
Maar ik word zelf al grijs. Want alles komt te laat.



J.A. Dèr Mouw

zaterdag 26 oktober 2013


Oktoberlied 

Der Nebel steigt, es fällt das Laub;
Schenk ein den Wein, den holden!
Wir wollen uns den grauen Tag
Vergolden, ja vergolden!

Und geht es draußen noch so toll,
Unchristlich oder christlich,
Ist doch die Welt, die schöne Welt,
So gänzlich unverwüstlich!

Und wimmert auch einmal das Herz –
Stoß an und lass es klingen!
Wir wissen's doch, ein rechtes Herz
Ist gar nicht umzubringen.

Der Nebel steigt, es fällt das Laub;
Schenk ein den Wein, den holden!
Wir wollen uns den grauen Tag
Vergolden, ja vergolden!

Wohl ist es Herbst; doch warte nur,
Doch warte nur ein Weilchen!
Der Frühling kommt, der Himmel lacht,
Es steht die Welt in Veilchen.

Die blauen Tage brechen an,
Und ehe sie verfließen,
Wir wollen sie, mein wackrer Freund,
Genießen, ja genießen!


Theodor Storm

zondag 8 september 2013

vrijdag 18 januari 2013

Winter • Theodor Däubler






























Winter

Geduldig ist der Wald,
Behutsamer der Schnee,
Am einsamsten das Reh.
Ich rufe. Was erschallt?
Der Widerhall macht Schritte.
Er kehrt zurück zu seinem Weh,
Das kommt heran wie leise Tritte.
Er findet mich in meiner Mitte.
Warum hab ich den Wald gestört?
Vom Schnee ward nichts gehört.
Hat sich das Reh gescheut?
Wie mich das Rufen reut.

Theodor Däubler